Op pad in Amsterdam

Meivakantie dus. Tijd om eropuit te gaan.
Twee keer een dagje Amsterdam: één keer mét camera en één keer zonder. Eén keer totaal onvoorbereid (you guessed it) en één keer nét iets verstandiger. Eén keer lekker impulsief en één keer met een vaag plan.

Op het lijstje stonden de Nieuwe Kerk met de World Press Photo-tentoonstelling en het Stedelijk Museum. Helemaal goed.
Alleen… slecht voorbereid betekende dit keer dat mijn noodaccu ook echt in nood was. Leeg. Resultaat: een zware tas en nul bruikbare elektronica.

Mijn normaal zo ontspannen wandeling door de stad – Itzhak Perlman zachtjes in mijn Shokz-oortjes – werd ruw verstoord door een steeds lichtelijk passief-agressieve stem:
“Charge me.”
Nog eens: “Charge me.” En nog eens …
En toen, onverbiddelijk: “Power off.”

Einde muziek. Einde oortjes. Die had ik dus óók niet opgeladen. Muts, muts, muts.

Les van de dag: je kunt in de vakantie ook té relaxed zijn.

Maar eerlijk is eerlijk: het waren alsnog twee heerlijke dagen. Museum in, daarna lunchen in de Plantage, en vervolgens urenlang wandelen en een beetje de fotograferende toerist uithangen.

Amsterdam blijft voor mij de stad van de rollende koffers. Die dingen zijn levensgevaarlijk, want ze hebben geen remlichten. Ze stoppen plotseling, draaien onverwacht af en blokkeren standaard precies het smalste stukje stoep.
Daarbij komen nog de grote groepen Aziatische toeristen die braaf achter één iemand aanlopen. Ik moet altijd lachen om die vlaggetjes. Exact hetzelfde idee als vroeger, toen ik iets vergelijkbaars aan de fietsjes van mijn zoons vastmaakte; zijwieltjes, nul richtingsgevoel, maximale onvoorspelbaarheid. Volg het vlaggetje!

Of net zo gezellig: een bus Duitsers die wordt uitgeladen.
“Zusammen bleiben, Leute!”
Hoppa. Hele straat dicht.

Gelukkig zijn er ook genoeg rustige plekken. Ik hou niet zo van drukte, dus ik wijk graag een beetje af van de gebaande paden. Dat levert niet alleen rust op, maar ook leuke foto’s.

Ik deel hier 9 foto’s. Bij elke foto staat wat je ziet, hoe hij is gemaakt en met welke camera. En helemaal op het einde een kaartje met de exacte locaties — mocht je denken: hé, daar wil ik ook wel eens lopen (maar misschien met een opgeladen accu).

Voor op mijn to do lijst van museumbezoeken in Amsterdam:

Deze foto’s werden hier genomen: