Gisteren was het weer perfect voor een bezoek aan de Apenheul. Omdat ik vrij was, was er niets dat me weerhield om er naartoe te gaan. Ik heb genoten.
Het gebied van de berberapen was open. De vorige keer niet en dat scheelt enorm bij het fotograferen. Het gaf me de kans om heel veel foto’s te maken. Ook van het kleine jonge aapje van 4 weken oud.
Het is mooi om te zien met hoeveel liefde en aandacht jongen worden omringd. De kleine is daar niet altijd helemaal blij mee. Op een bepaald moment, was hij helemaal verdwenen tussen alle familieleden. Heerlijk om te zien dat hij er daarna tussenuit piepte. Zijn kopje kwam mooi in beeld. En klik!
Ik deel hier een selectie van de foto’s die ik heb gemaakt.
Sinds vorig jaar is er een nieuw gebied met loslopende apen in de Apenheul. De Apenheul is een van mijn favoriete plekken om te fotograferen. Het feit dat de apen veel ruimte hebben en voor een groot deel los lopen en klimmen in het park, maakt dat je ze met natuurlijk gedrag kunt zien. Ook voelt het minder als een opgesloten dier. In sommige dierentuinen voelt dat niet helemaal goed.
Zoals gezegd een nieuw gebied. Ook met twee nieuwe soorten apen. Vorig jaar had ik weinig geluk met fotograferen daar. Er zitten Talapoins en West-Afrikaanse franjeapen. Deze laatste had ik zelfs helemaal niet kunnen fotograferen. Ik was daarom blij dat tijdens mijn eerste bezoek aan de Apenheul dit jaar, de franjeapen buiten waren en het perfecte model speelden.
Ik deel 5 foto’s van de West-Afrikaanse franjeaap. Het zijn grotere rustige apen. Ze maken grote sprongen. Heel knap vind ik ze niet. Ze lijken en chronische bad-hair-day te hebben. Wel hebben ze prachtige bruine ogen en een mooie blik.
De laatste foto heb ik werkt op een zwarte achtergrond en monochrome.
West-Afrikaanse franjeaap – King colobusWest-Afrikaanse franjeaap – King colobusWest-Afrikaanse franjeaap – King colobusWest-Afrikaanse franjeaap – King colobusWest-Afrikaanse franjeaap – King colobus
Afgelopen vrijdag genoten van een mooie nazomerdag in Safaripark Beekse Bergen. Ik heb er zoals altijd van alles gefotografeerd. Hieronder een impressie van wat ik zag.
De laatste week van mijn vakantie heb ik genoten van een bezoek aan de Apenheul. Het weer was perfect! Niet te veel zon en niet te warm. Achteraf gezien was het een dag waarop alles lukte. Ik zie dat pas als ik thuis ben helaas. Mijn voorkeursoog waar ik mee door de zoeker kijk, laat me nog steeds in de steek. Ik zie er maar 65% mee. Het is iets waar geen bril voor is en het is geen staar. Er is wel een kans dat het vanzelf over gaat, maar dat kan lang duren. Na maanden zie ik nog geen verbetering. Mogelijk moet ik de risicovolle operatie wel laten doen. Nu kan ik alleen automatisch scherpstellen fotograferen en thuis kijken of het is gelukt.
Maar goed. Dit keer was ik blij met het resultaat. Van dit bezoek deelde ik al de Keizertamarins. Het gezinnetje met de tweeling. Nu deel ik close-up portretten die ik die dag maakte.
Veel plezier!
Bao Bao, GorillaRoodbuikmaki – Red-bellied lemurRode brulaap – Red howlerNemsi, GorillaBerberaap – Barbary macaqueWitgezichtsaki – White-faced sakiMFugaji, GorillaRode vari – Red ruffed lemur
Een dagje Apenheul vandaag. Het was heerlijk. Perfect weer en de apen werkten mee. Ik kwam vanmiddag laat thuis met heel veel foto’s. Ik zag het jongste aapje. Een enkele uren oude rode brulaap. En ik zag de kleinste aapjes. Tenminste, ik denk wel dat ze de kleinsten zijn. Ondanks dat ze al 4 weken oud zijn.
Wat zijn ze leuk! Zulke lieve gezichtjes. En moeder keizertamarin voedt ze op naar zelfstandige aapjes. De tweeling werd zonder pardon van de rug verwijderd. Ze konden dan zelf klimmen, terwijl moeder wat tijd voor zichzelf nam. Nu heb ik zelf een tweeling. Ik weet dat dat heel vermoeiend kan zijn Maar met vier weken kon ik ze nog niet achter laten en zeggen: zoek het nu zelf maar even uit.
De communicatie van tamarins bestaat uit heel hoog piepen. Ook de kleintjes doen dat. Het geluid dat het aapje op de tweede foto maakte, kon ik niet horen. Te hoog neem ik aan. Maar vrij vertaald riep het denk ik zoiets als “Mama!”
Keizertamarins komen uit de oerwouden van Zuid Amerika. De lichaamslengte is 23 tot 26 cm, de staartlengte 39 tot 42 cm en het gewicht 450 gram. Volwassen zijn ze maar heel klein. Dan kun je wel ongeveer bedenken hoe klein deze ukkepukjes zijn.
De titel en onderstaande tekst komen rechtstreeks uit chat.openai. Weer een experiment met AI, wel gevolgd door 6 portretten die ik woensdag in de Apenheul maakte. De tekst is niet helemaal mijn stijl, maar best leerzaam 😉
De Apenheul is een uniek dierenpark waar je apen van dichtbij kunt ervaren. Het vastleggen van apenportretten in de Apenheul is een uitdagende en fascinerende taak. Hier zijn enkele tips om prachtige apenportretten te maken.
Verken de natuurlijke omgeving van de apen. De Apenheul biedt een weelderige habitat met bomen, takken en klimmogelijkheden. Zoek naar interessante composities waarbij de apen worden omringd door de natuurlijke elementen.
Kies het juiste moment om te fotograferen. Apen kunnen speels zijn, maar er zijn ook rustigere momenten. Vroege ochtenden en late namiddagen zijn ideaal wanneer de apen kalmer zijn en het licht warm. Deze momenten bieden een uitstekende gelegenheid voor intieme portretten.
Richt je op de expressieve gezichten van de apen. Leg de focus op hun ogen, neus en mond om hun unieke kenmerken vast te leggen. Maak close-up portretten waarin de details duidelijk naar voren komen en de persoonlijkheid van de aap tot leven komt.
Wees geduldig en observeer. Apen zijn nieuwsgierig en hun gedrag kan onvoorspelbaar zijn. Neem de tijd om te observeren hoe ze zich gedragen en met elkaar omgaan. Zo kun je het perfecte moment vastleggen waarin de aap zich op een natuurlijke manier presenteert.
Respecteer de apen en hun ruimte. Blijf op veilige afstand en gebruik een telelens om close-ups te maken zonder ze te storen. Volg ook de richtlijnen van de Apenheul en respecteer eventuele regels met betrekking tot fotografie.
Met deze tips kun je betoverende apenportretten creëren in de Apenheul. Geniet van het observeren van deze prachtige dieren en leg hun unieke karakter vast met je camera.
Zaterdag 13 mei is weer een prachtige zilverrug gestorven. Bauwi was de leider van de groep in Burger’s Zoo.
Door de jaren heen maakte ik heel veel foto’s van hem. Reden genoeg voor een ode aan Bauwi. De eerste en laatste foto zijn sterk bewerkt. De laatste is een composiet. De achtergrond is toegevoegd.
Als er een gorilla hemel is, hoop ik dat Bauwi er nu zo bij zit. Vrij en een prachtige omgeving.
Gewoon een prachtige gorilla!
Bauwi Gorilla in Burger’s Zoo 2016Bauwi Gorilla in Burger’s Zoo 2017Bauwi Gorilla in Burger’s Zoo 2019Bauwi Gorilla in Burger’s Zoo 2019Bauwi Gorilla in Burger’s Zoo 2019Bauwi Gorilla in Burger’s Zoo 2019
Sociale media staan vol met foto’s van “lachende” honden, katten, apen en vele andere dieren. De vorm van de bek lijkt dan op de vorm van de menselijke glimlach. Alleen, die dieren lachen niet. Hun gelaatstrekken werken anders. Zelfs apen, die het dichtst bij de mens staan (we zijn allemaal primaten), hebben niet dezelfde gezichtsuitdrukkingen als wij. De chimpansees, aangekleed en met een grijns, zijn vaak bang of hebben een trucje geleerd. Ze lachen niet. Het is gewoon triest.
Er wordt nog veel onderzoek gedaan naar emoties bij dieren. Ook de manier waarop ze tot uiting komen. We weten er nog lang niet alles van. Als een aap zijn tanden laat zien, betekent dat vaak agressie of angst. Onderstaande gelada’s geven met hun “lachende gezicht” nog een andere boodschap weer. Ook de stand van de wenkbrauwen is belangrijk. Gelada’s communiceren veel met geluiden en hun gezichten. Heel interessant om te zien, maar ik begrijp niet wat ze zeggen.
Wat ik vrij zeker weet is:
Dat de gorilla niet kust
Dat de gelada’s niet lachen
Dat de witgezichtsaki niet verdrietig is
Enz.
Verder wacht ik tot het onderzoek verder gevorderd is. En ik las over, wat al bekend is. Het blijft me fascineren.
Ik deel foto’s met primaten met wat meer uitgesproken uitdrukkingen.
Kidogo Gorilla in Zoo Krefeld (Mei 2023)Gelada’s in Natur Zoo Rheine (April 2023)Witgezichtsaki – White-faced saki in Zoo Krefeld (Mei 2023)Gelada in Natur Zoo Rheine (April 2023)Geelborstkapucijnaap – Buff headed capuchin in Zooparc Overloon (April 2023)Kroonmaki – Crowned lemur in Natur Zoo Rheine (April 2023)Berberaap – Barbary Macaque in Natur Zoo Rheine (April 2023)Siamang in Dierenpark Amersfoort (April 2016)
Foto’s van Kiango. Kiango is geboren in maart 2021. Hij is nu 2. Helaas is zijn moeder Gyasi vorig jaar juli overleden. Een heel triest verhaal natuurlijk. Een gorilla heeft veel langer een moeder nodig. Gelukkig heeft Nemsi (Kiango’s tante) de zorg overgenomen. Met extra eten van de verzorgers en de liefdevolle verzorging van Nemsi en de groep gaat het heel goed met Kiango.
Foto’s die ik heb gemaakt op 3 april 2023
KiangoPleegmoeder Nemsi an Kiango – Fostermom Nemsi and KiangoKiangoKiangoOma Mandji en Kiango – Grandma Mandji en KinagoKiango
