Vakantie en te warm om veel te doen. Dus aan de slag met oudere foto’s. Ik blijf het leuk vinden om foto’s een zwarte achtergrond te geven. Op wit heb ik ook wel eens geprobeerd, maar zwart vind ik toch mooier.
Daarom hier een selectie van foto’s met dieren op zwart.
Een blog met foto’s van de rode of kleine panda. Ik ga mogelijk veel mensen beledigen als ik zeg, dat ik panda’s wel een beetje saai vind. Zowel de grote als de kleine. Ze hebben een hoog “snoezigheidsgehalte”, maar liggen toch meestal opgerold te slapen in de dierentuin. Maar niet in Allwetterzoo in Münster. Daar heb het al meerdere keren getroffen met wakkere actieve rode panda’s. Ze zijn natuurlijk ook wel heel leuk en lief om te zien!
Dat de rode panda overdag slaapt, is niet vreemd. Het zijn dieren die van nature ’s nachts en in de ochtend en avond schemering actief zijn. Het zijn met name planteneters. Ze eten veel bamboe, net als de grote panda. Ze zijn echter helemaal geen familie van elkaar. De grote panda is een beer. De rode panda is dat niet, zij komen dichter bij wasberen. Ze eten ook wel vruchten, larven, eieren, muizen, hagedissen en vogeltjes.
Van nature komen ze uit het oostelijke Himalaya-gebied en het zuidwesten van China. De rode panda hoort tot de bedreigde diersoorten. Dit wordt veroorzaakt door het kappen van de bossen waarin ze leven. Ook worden ze bejaagd voor hun pels. Tja, het is weer de mens die hun het leven onmogelijk maakt. Zo jammer!
Hieronder deel ik foto’s die ik deze week en in 2021 genomen heb in Allwetterzoo.
Kleine panda – Red PandaKleine panda – Red Panda (2021)Kleine panda – Red PandaKleine panda – Red PandaKleine panda – Red Panda (2021)Kleine panda – Red PandaKleine panda – Red Panda
Gisteren heb ik een bezoek gebracht aan Allwetter Zoo in Münster. Het weer was mooi. Het was even schrikken, toen ik de lange rijen voor de ingang zag. Ik had geluk, met mijn kaartje dat ik op de website had gekocht, kon ik zo doorlopen naar de ingang. Achteraf bleek dat ik als ik een kaartje aan de kassa had gekocht, ik een zelf gekozen bedrag had mogen betalen. Dat had dan veel goedkopen kunnen zijn. Maar goed, met het volle bedrag heb ik de dierentuin kunnen ondersteunen.
Wat betreft fotograferen, zat het niet mee. De tijgers, gorilla’s, panters, jachtluipaarden en lynxen waren iet beschikbaar als model. Ze hadden zich allemaal verstopt of zaten op een plek, waar ik z e niet kon fotograferen. Verder was een deel van de dierentuin omgetoverd in een grote bouwput. Er wordt een grote tropische hal gebouwd. Dat belooft wat voor toekomstige bezoeken aan deze dierentuin. Ik heb er bij eerdere bezoeken prachtige foto’s gemaakt. Dan is één tegenvallende dag jammer, maar acceptabel.
Wat wel lukte was, om foto’s te maken van de prachtige groep zwart-witte franjeapen. Ze hebben veel ruimte en kunnen vrij in heel hoge bomen klimmen. Dat betekent dat je geduldig moet wachten, tot je een kans krijgt voor een foto. Maar dat betekent ook dat ze een bijna natuurlijk en goed leven hebben. De foto’s laten dan ook natuurlijk gedrag zien. Ik deel foto’s van gisteren, maar ook van 2 eerdere bezoeken in 2020.
Gisteren ben ik weer in de Apenheul geweest. Zoals altijd was het weer heerlijk. Door de jaren heen heb ik er duizenden foto’s gemaakt. Ook in het stukje Madagascar dat er is. Het stukje met diverse soorten halfapen; sifaka, maki’s vari’s etc. Mooie dieren!
Wat mij betreft, zijn de prachtige ogen het meest opvallend. Om een mooi portret te maken, zijn scherpe ogen altijd het belangrijkst. Dan heb je hier een mooie uitdaging. Ik deel hier een aantal foto’s die ik de laatste jaren heb genomen in de Apenheul. Inclusief een foto van een jonge rode brulaap 😊
Gisteren was het weer perfect voor een dagje Apenheul, dus daar ben ik geweest. Het was er heerlijk. Niet te warm, niet te druk mooi licht, perfect! Ik ben thuis gekomen met heel veel foto’s. En dit keer ook met foto’s van roodkruinmangabeys. Deze soort heb ik niet eerder goed gefotografeerd. Het licht was altijd moeilijk, maar nu …
Over de roodkruinmangabey De roodkruinmangabeys is danken hun naam aan de kleur van de bovenkant van hun hoofd, die is rood. Verder hebben ze opvallend witte oogleden en zijkanten van het gezicht, een zwart gezicht met prachtige bruine ogen.ze leven in leven in West- en Centraal Afrika in groepen van 10 à 20 dieren.
In het wild worden roodkruinmangabeys bedreigd. Hun leefgebied verdwijnt door boskap. Ook wordt er op de roodkuruinmangabeys gejaagd. Gelukkig zijn er verschillende beschermde nationale parken waar ze nog leven.
Apenheul is onderdeel van het Europese fokprogramma (EEP) voor roodkruinmangabeys. Door samen te werken met andere internationale dierentuinen, houdt men een genetisch gezonde en demografisch stabiele populatie van deze soort in dierentuinen in stand die als reservepopulatie dient.
Voor het eerste sinds anderhalf jaar naar Naturzoo Rheine geweest. Het is een wat kleinere dierentuin en daarom perfect voor een eerste fotografie-uitje sinds mijn val in mei. Het weer was perfect. Niet te druk. 100% genieten! En de dieren werkten ook mee. Wat wil je nog meer.
Hier dus een selectie van gezichten van de mooie dieren in deze dierentuin.
Een andere manier van foto’s bewerken. Ik heb er talloze op een zwarte achtergrond gemaakt. Nu een keer “op wit”. Er zit een kader omheen met een schaduw, omdat je anders niet ziet waar de foto begint en ophoudt. Dat is een probleem van de website. Daarom ogen ze iets kleiner dan je gewend bent. Laat maar weten wat je er van vindt.
Meivakantie, tijd om weer een dierentuin te bezoeken. Omdat is een hekel heb aan drukte ging ik naar een Duitse dierentuin. In Duitsland kent men geen meivakantie. Het werd ZOOM Erlebniswelt in Gelsenkirchen. Een prachtige dierentuin, waar ik al 2 keer eerder was geweest. Het weer was perfect. Het was er heerlijk rustig.
Ik hoopte een jonge chimpansee en jonge leeuwen te zien. Vol goede moed begon ik aan de rondgang. Het was genieten. De dieren en het licht werkten heerlijk mee in “Alaska”. Alles ging goed tot ik zwikte en viel. En boven op mijn camera. En ja, mijn camera, lens en splinternieuwe monopod zijn allemaal flink beschadigd. Gelukkig werkte alles nog wel. Balen hoor, ik ben altijd heel zuinig op mijn spullen. Alles zit onder de krassen. En ik zelf? Tja, wat pijntjes, maar het was meegevallen dacht ik. Gewoon doorgaan dus.
Na Alaska kwam Afrika. Ik wilde niet opgeven. Ik zag geen jonge leeuwen. Ik zag ook niet de baby chimpansee. En inmiddels werd mijn knie al maar dikker. Met moeite heb ik de ronde Afrika afgemaakt. Ook nog wat foto’s gemaakt. Drie ervan deel ik hier onder. De ronde Azië kon ik niet meer doen. Ik dacht eraan dat ik ook nog 2 uur moest rijden om naar huis te gaan. Hoe moest ik de koppeling gebruiken als mijn knie nog dikker zou worden…. ?
Ik ben met moeite en pijn veilig thuis gekomen. Dat was gisteren. Ik heb nu alle tijd om foto’s te bewerken, want ik zit met mijn been omhoog op een kruk. Mijn knie is dik, bont en blauw en pijnlijk. Einde vakantie planning. Er stonden nog verschillende klussen in huis en foto uitjes op het programma. Dat gebeurt dus niet. Jammer! Volgende keer beter en dan met hoge wandelschoenen aan. Dan is de kans om onderuit te gaan toch kleiner. Ik moet wel testen of de flitser nog op de camera past en werkt. De aansluiting boven op de camera lijkt het ergst beschadigd. Anders moet ik de verzekering maar bellen. Zucht!
Weer eens een selectie van oude foto’s. Dit keer aapjes met kleine lieve gezichtjes. Ik ben al een week ziek. Had met al dat mooie weer al graag op pad willen gaan om te fotograferen. Maar het mag niet zo zijn. Om toch iets te doen heb ik enkele foto’s bewerkt.
Burgers Zoo afgelopen woensdag. Het weer was fantastisch, perfect voor een bezoek aan een dierentuin. Ik kreeg de kans om te gaan, omdat een andere afspraak werd afgezegd (ja natuurlijk, corona). Jammer, maar ieder nadeel heeft zijn voordeel.
Ik merkte dat ik de laatste tijd niet veel heb gefotografeerd met mijn Tamron 150-600 mm. Ik schakelde niet snel genoeg. Veel foto’s waren niet wat ze konden zijn. De gorilla foto’s zijn beter gelukt. Het scheelde ook dat ze heerlijk relaxt genoten van de zon. Ik had dus alle tijd 😉
Als je ze zo ziet, dan valt op hoe dicht ze bij ons staan. De gezichten, houdingen, etc. En ik dacht, wat zou er in die hoofden om gaan. Een dubbeltje voor je gedachten.