Categorie: Primaten

Maandag middag was ik kort naar de Apenheul. Nog heel even genieten van het mooie weer. Voor mij is Kiango echt de “hoofdattractie” van de Apeheul. Voor zover je dat kunt zeggen over zo’n schattige kleine hummel. Het is zo’n prachtig gezicht om te zien hoe de kleine zich ontwikkelt.

Het ene moment is hij schattig, dan weer heel ondernemend en ook wel heel stoer. De houding is prachtig. De laatste foto laat Vader Bao Bao en zoon Kinago zien. Zo’n enorm verschil in grote. Kiango moet nog heel veel groeien. Wedden dat dat veel snel gaat. Hij is vast zo weer groot.

Deze foto’s werden hier genomen:

Een blog met Orang-oetans. Foto’s die ik vorige week in de Apenheul maakte. Orang-oetans zijn niet mijn favoriete primaat. Ze zijn wel aandoenlijk, maar ook wel een beetje bizar met hun lange armen. Aan de andere kant zijn die armen natuurlijk bedoeld om boven in de bomen te leven. Daar zijn ze sterk en behendig. Hun onbeholpenheid komt waarschijnlijk omdat we ze in dierentuinen vooral op de grond zien. Daar horen ze gewoon niet.

Wat ik altijd zie als ik weer eens portretten maak is dat ze zulke vriendelijke gezichten hebben. Ik heb ook bewondering voor de zorgzaamheid die ze hebben naar elkaar toe. En natuurlijk zijn ze erg intelligent.

In de Apenheul zou ik ze graag meer ruimte geven. Het binnenverblijf vind ik donker en lelijk. Het dubbele glas is hopeloos voor het fotograferen. Dat kan anders, zie ik in andere dierentuinen. Het lijkt heel negatief, maar ik vind de Apenheul fantastisch! De apen hebben veel ruimte om een bijna natuurlijk leven te hebben. Als ik naar de Orang-oetans, krijg ik dat gevoel minder, maar ik kan het helemaal mis hebben.

Deze foto’s werden hier genomen:

Eindelijk is het zo ver, we mogen weer naar dierentuinen in Nederland en nu ook naar Duitsland. Maar na een half jaar blijf ik voorlopig in Nederland. Inmiddels heb ik al volop genoten. Onder anderen 2 keer in de Apenheul.

Voor de hele covid geschiedenis had ik het plan opgevat op anders te gaan fotograferen. Niet meer alleen portretten, maar ook het hele dier. Ook interactie, actie en de omgeving waar hij is. Dat heb ik nu weer opgepakt. Het komt al iets naar voren in de foto’s die ik nu deel. Ik zal wel altijd in blijven zoomen op de prachtige gezichten. Maar er is zo veel meer te zien.

De Apenheul is prachtig groen, fris groen. Veel hoog gras. De gorilla’s hebben een mooi gebied. Maar soms is het wel wat lastig om de hoofdattractie in beeld te krijgen. Kiango, het lichtpuntje dat in februari werd geboren in de Apenheul. De 50ste gorillababy geboren in het jaar dat de Apenheul 50 jaar bestaat. Hoe bijzonder dat! Zo aandoenlijk dat kleintje dat heel liefdevol verzorgd wordt door moeder Gyasi. Ik heb anderhalve geheugenkaart vol geschoten. Ik deel een kleine selectie van dit prachtige duo:  Gyasi en baby Kiango

Kiango

Deze foto’s werden hier genomen:

Zaterdag ben ik dit jaar voor het laatst naar de Apenheul geweest. Ik had geluk met het weer. Een middag droog en een zonnetje was genoeg. Geniet van het park in herfstkleuren. “Aapjes kijken” weer. Het was leuk.

Ik ben blij dat ik ben gegaan. Wie weet of de dierentuinen vanwege corona weer moeten sluiten. In Duitsland zijn alle dierentuinen de hele maand november gesloten. Duimen dat het niet nodig is.

Er waren veel apen binnen. Er was maar één gorilla bij het voeren. Ik heb een paar mooie plaatjes kunnen schieten. Zie hiervoor ook mijn vorige blog.

Deze foto’s werden hier genomen:

Het leuke van een abonnement op een dierentuin is dat je er gewoon heen gaat. Zeker als het niet ver weg is. Een bezoek aan de Apenheul is bij mooi weer mogelijk. Ik heb genoten van het weer, de wandeling en de dieren.

Ik heb niet veel goede foto’s gemaakt. Maar dat maakt niet uit. Er zijn er altijd een paar. In feite levert een middag fotograferen meestal maar een of twee “perfecte” foto’s op als je geluk hebt. Ik bedoel foto’s die zijn zoals je ze bedoeld had. Dan ben ik tevreden. Perfect is een beetje een raar woord voor mij. Ik heb in mijn leven nog nooit een perfecte foto gemaakt. Daarom blijf ik het proberen

Mijn favoriete foto van dit bezoek is de jonge Hanuman langoer.

Deze foto’s werden hier genomen: