Gisteren was ik in Naturzoo Rheine. Het was er heerlijk rustig, het weer was goed en ik heb heerlijk gefotografeerd. Kortom, een mooie dag!
Als je in de dierentuin bent vraag je je soms wel eens af: wie kijkt er nu naar wie? Vandaag keek Rheine ook naar mij en door de foto’s ook naar jou.
Kijk zelf maar, veel plezier 😀
Gisteren ben ik naar Zoo Osnabrück geweest. Ik had grote plannen om te fotograferen, maar ik was na 2,5 uur al weer op weg naar huis. Ik heb langer gereisd dan gefotografeerd. Helaas had ik een pijnlijke voet. Zoo Osnabrück is niet geschikt voor bezoekers die slecht ter been zijn.
Ondanks dat ik maar een deel van de dierentuin heb gezien dit keer. Heb ik toch voldoende foto’s gemaakt om een blog te maken. Bij dezen 🙂
Gewoon een serie foto’s die samen-zijn laten zien. Zorgzaam, liefdevol, er zijn voor elkaar. En dat in zwart-wit
De titel van dit blog is “Gorilla gorilla gorilla”. Nee, dat is geen vergissing. Het is de wetenschappelijke naam voor de Westelijke laagland gorilla. Ik post veel foto’s van westelijke laagland gorilla’s die in de Apenheul zijn gemaakt. Er zijn nog maar 8 gorilla’s over van de groep, sinds de vorige zilveren rug met zijn zoons naar een andere dierentuin is verhuisd. De nieuwe leider is Bao bao. Ik heb een foto van hem gedeeld, maar alleen omdat ik vind dat hij in deze post moet staan. Ik denk dat hij zo niet fotogeniek is. De rest van de groep, zelfs de grijze oude dame, is geweldig. Ze is 46 en dat is oud voor een gorilla. De grijze kleur is hoe ze er altijd uitzag. Dat komt niet door ouderdom. Haar kinderen hebben ook de lichte haarkleur.
Ik zal de volgende keer proberen om wat mooie foto’s van Bao bao te maken. Ik hoop zijn goede kant te vangen 😉
Afgelopen donderdag zou ik (midden in mijn vakantie) een dagje moeten werken. Dat ging niet door, dus werd het een dagje Apenheul. Heel triest natuurlijk ….. hahaha.
Nee heerlijk natuurlijk, ik heb weer heel veel foto’s gemaakt. Om drukte te vermijden nam ik een reservering in het eerste tijdsblok. Geen drukte dus en goed weer.
Hier onder een selectie van de foto’s die ik maakte. Het zat mee. De eerste foto van de Leeuwenstaartmakaak baby die nog maar enkele dagen oud is. Zo lief. Het zat de zuigen op zijn duim. Aaaaah 😀
Een ander geluk was dat ik voor het eerst een fatsoenlijke foto van de Blauwoogmaki man kon nemen. Hij schijnt er altijd zo smoezelig uit te zien. Iedere dag een bad-hair-day 😉
Veel kijk plezier!
Sinds 1971 is er in Burgers Zoo een groep Chimpansees. In die tijd was het een revolutionair idee om een grote groep te huisvesten op een eiland. Meestal hadden dierentuinen er 2 of 3 in een betegeld hok met tralies. Inmiddels kunnen we ons dat nog nauwelijks voorstellen.
Inmiddels zijn de gezichten van de leden van de groep getekend door de tijd. Er zijn heel opmerkelijke gezichten bij. Tijdens mijn bezoek aan de dierentuin gisteren, heb ik er meerdere gefotografeerd.
Mijn bezoek werd onderbroken door een paar flinke buien. Verder werd het toch drukker dan ik prettig vond. 1,5 meter werd niet altijd gehandhaafd. Dat lag niet aan de dierentuin, maar aan bezoekers die niet opletten, of gewoon lak hadden aan de regels. Jammer!
Als het weer niet te veel tegen zit, ga ik vrijdag weer een dierentuin bezoeken. Hopelijk levert dat mooie foto’s op.
Een serie foto’s genomen tijdens een dagje Apenheul. Het weer was fantastisch en het was gelukkig weer heel rustig. Er zijn steeds meer onderdelen toegankelijk. Je kunt nu overal weer naar toe, behalve naar de Berberapen.
Voor het eerst zag ik ook weer een voederpresentatie van de gorilla’s. De foto van hier onder is van Bao Bao, de zilverrug.
De roodbuiktamarin is een klein aapje met witte lippen, rode buik en een zeer lange staart. Verder is het zwart met grijze lokken. Hij kan heel goed springen! Zijn gewicht is niet meer dan 450 gram. Ze zijn ongeveer 25 centimeter lang en kunnen 20 jaar oud worden. ‘Sanguinus’ in zijn wetenschappelijke naam, het betekent ‘bloed’. Dit verwijst naar de rode buik. Deze tamarin leeft in groepen van 2 tot 13 dieren; de samenstelling varieert. Er is geen duidelijke hiërarchie. De roodbuikige tamarin leeft het liefst hoog in bomen waar hij ook zijn voedsel vindt: fruit, insecten en nectar. Daar slaapt hij ook met de hele groep. Deze tamarin komt voor in Brazilië en Peru. De draagtijd is 140 tot 150 dagen.
Deze foto’s zijn gemaakt in de Orchideeën Hoeve. Dankzij de Stichting AAP zijn de roodbuik tamarins en meer kleine primaten ondergebracht in het Amazone-regenwoud en andere delen van de Orchideeën Hoeve. Stichting AAP zet zich in voor een goede toekomst voor apen en exotische zoogdieren. Deze dieren worden vaak illegaal verhandeld of als huisdier gehouden. Zo ook deze kleine apen. Nu wonen ze op deze fantastische plek.
Gisteren was het zo ver, voor het eerst dit jaar ben ik naar de Apenheul geweest. Ik heb ieder jaar een abonnement. Normaal gesproken zou ik er veel eerder naar toe zijn gegaan, maar ja, corona maakte alles anders.
Na veel wikken en wegen heb ik een tijd gereserveerd. Als mantelzorger vraag je je toch af of het wel kan. Dus op een dag dat er nog maar heel weinig bezoekers binnen konden op het vroegste tijdstip heb ik me ingeschreven. Een testbezoek. Kan ik in corona tijd verantwoord naar een dierentuin ….?
Ja het kon en het was geweldig! Een aangepaste route en ik heb veel dieren niet gezien, omdat diverse plekken zijn afgesloten. Toch heb ik genoten en kwam volkomen relaxed terug. Het park zag er prachtig uit. Alle bomen en struiken met vers groen. Er is veel verbouwd en deze aanpassingen zijn erg mooi. De corona-aanpassingen zijn goed en iedereen hield zich aan de regels. Top! Ik weet niet hoe het zal zijn als het drukker wordt. Ik begreep dat men naar zo’n 1000 bezoekers per dag gaat (nu waren het er nog veel minder). Maar ik denk dat het zo kan. We kunnen op deze manier verantwoord genieten van een dierentuin.
Thuis gekomen bleken mijn foto’s beter dan ik had verwacht. Ik was wat aan het klungelen met de lens. Ik heb de lens nog niet veel gebruikt en na maanden pauze was het toch even puzzelen.
Zie hier het resultaat.
Meer oude foto’s, gemaakt van 2014 tot 2020. Foto’s van dieren met een glimlach, die zelfs in deze moeilijke tijden een glimlach op je gezicht kunnen toveren.
Ik weet dat gezichtsuitdrukkingen van dieren niet zijn zoals onze gezichtsuitdrukkingen. De meeste foto’s zijn lucky shots en ze glimlachen niet echt. Maar het ziet er leuk uit 🙂
Veel plezier!
